47 - Jan & Arie over Engelstalige loges

Een groeiende stroom internationale broeders zoekt een plek waar taal geen barrière is en rituelen veilig landen. Dat verlangen vormt de vonk achter twee nieuwe Engelstalige loges in Eindhoven en Utrecht. Samen met Jan en Arie lopen we dwars door de praktijk: van de eerste vragen aan de deur tot het moment dat de loge groen licht krijgt voor eigen arbeid. We praten over waarom expats uit juist deze regio’s snakken naar een “home away from home” en hoe Nederlandse ritualen in het Engels zowel continuïteit als vernieuwing mogelijk maken.

We duiken in de organisatie die niemand ziet maar iedereen voelt: statuten, ANBI, bankzaken, vertalingen, repetities en het scherp krijgen van rollen. Affiliëren, letters of good standing en het halen van harde deadlines krijgen ineens een menselijk gezicht wanneer een enkel document de voortgang kan maken of breken. Tegelijk bloeit de verbeelding: in Eindhoven krijgt Solstice kleur met verwijzingen naar zonnewenden en pi, in Utrecht staat de uil symbool voor wijsheid en het zien van het licht in het donker. Deze keuzes zijn meer dan esthetiek; ze smeden identiteit, nodigen uit tot gesprek en geven richting aan toekomstige bouwstukken.

Wat betekent het om met tien nationaliteiten samen te werken? We spreken over Nederlandse directheid, het belang van duidelijke (taal)afspraken en het respectvol verweven van verschillende tradities. Een Engelstalige loge wordt zo een leerplek voor interculturele sensitiviteit, waar broeders elkaars achtergrond, symboliek en rituele accenten meenemen. Ondertussen blijft het doel helder: een stevig, warm thuis bouwen dat ruimte biedt aan groei, bezoekers en duurzame initiatieven buiten de tempel, zonder te vervallen in een serviceclubmentaliteit. Zin om mee te denken, te visiteren of te helpen bouwen aan dit huis van woorden en daden? Klik op één van de onderstaande links.

Utrecht International Lodge - https://utrechtinternationallodge.nl/

Solstice International Lodge - https://www.solsticelodge.eu/

Chapters

• 0:00 Intro
• 1:52 Ingekomen stukken
• 5:05 Start Interview
• 6:06 Jans Weg Naar De Vrijmetselarij
• 11:36 Aries Spirituele Zoektocht En Eerste Contact
• 14:25 Waarom Engelstalige Loges Nodig Zijn
• 19:23 Utrechtse Aanloop Naar Een Engelstalige Loge
• 22:12 Identiteit: Een Thuis Voor Internationale Broeders
• 26:06 Werkwijze: Nederlandse Ritualen In Het Engels
• 30:00 Pi, Solstice En Ontwerp Van Het Embleem
• 31:35 Taal, Integratie En Groepsdynamiek
• 37:10 Consecratie Data En Uitnodiging
• 41:47 Afsluiting En Contactinformatie

Transcript

Arie: 0:07

Wat we in eerste plaats willen bieden is een soort thuis dat je weer je rustpunt kunt vinden in je eigen omgeving.

Jan: 0:16

Dat vond ik heel mooi bij de consecratie van Arie. Stond een van de buitenlandse broeders in zijn loge stond op en die zei: I finally found a home away from home.

Sander: 0:30

Welkom bij de 47e aflevering van de Vrijmetselaars Podcast. Mijn naam is Sander. En in deze podcast interview ik elke aflevering, een vrijmetselaar of een persoon gelinkt aan de vrijmetsarij, om samen met jou, de luisteraar, antwoorden te vinden op vragen over de vrijmetselarij. Op deze manier hoop ik een helder beeld te scheppen wat de vrijmetsarij nu werkelijk is en wat het niet is. Op het moment van opnames is het buiten nogal slecht weer, eigenlijk te slecht om mijn gasten naar de studio te laten komen, dus die zitten allebei lekker thuis. Ik heb ze aan de telefoon. Als eerste heb ik Jan aan de lijn. Jan is op dit moment meester vrijmetelaar bij Lodge Herman van Tongeren in Utrecht. En is aankomend Worshipful Master van de nog op de rechte Engelstalige Lodge U-Tracked International Lodge. En dat gebeurt op 22 maart. Maar ik heb ook aan de lijn Ari, en Ari is op dit moment al Wordshipful Master, van de pas opgerichte Engelstalige Lodje Solstice International Lodge de Eindhoven. En we kwamen net al tot de conclusie dat Solstist precies vandaag een maand oud is. Dus nogmaals, gefeliciteerd. En voordat we verder gaan met de aflevering, is nog even de rubriek ingekomen stukken. Via Facebook heb ik een bericht gekregen van Dennis. Hallo Sander. Ik luister met plezier naar je podcast. Het maakt vooral voor mezelf duidelijk waar mijn eigen interesses liggen binnen de vrijmetselarij. En zeker ook waar niet. Ga zo door, zou ik zeggen. Met broederlijke groet, Dennis. Dennis, dankjewel voor je berichtje. Het is altijd fijn om door middel van gesprekken of bouwstukken of afleveringen van de podcast voor jezelf helder te krijgen waar je interesse ligt en waar je interesse niet ligt. Dus blij dat ik daar met de podcast aan bij kan dragen. Heb ik ook nog een mailtje gekregen van Bert uit België. Beste stande, voor allereerst bedankt voor de heel interessante podcast. Hij is, zeker in het Nederlands, mijn inziens de beste bron over de vrijmetselarij die te vinden is. Hij heeft mijn interesse voor de vrijmetsarij sterk gewekt, en ik ben er eigenlijk zeker van dat ik een van de komende jaren vrijmetselaar wil worden. Ik heb bijna alle atleveringen geluisterd, twee boeken gelezen en natuurlijk een uitgebreide internetzoektocht gedaan. Maar ik raak er niet uit waar ik het beste aan klop. Welke loorje en obediëtie het best bij mij zou passen. Het kiezen is des te moeilijker, omdat ten eerste je op voorhand niet helemaal weet wat je wil, en ten tweede op voorhand niet helemaal weet waar je voor kiest. Blijf de podcast vooral maken. Ik ben momenteel zelf bezig te herbeluisteren. Zo interessant is die met vriendelijke groetenwerk. Bert, dankjewel. En ik denk dat het inderdaad iets is wat heel erg lastig is in eerste instantie als je je op de vrijmetselarij oriënteert. Het nadeel in België is een beetje dat er geen open dagen zijn, dan zou je gewoon een keer bij een vrijmetselaars logje binnen kunnen wandelen. Maar ik denk dat je wel gewoon vrijblijvend een mailtje kan sturen en op gesprek wil. En het gaat altijd om de klik. Als je een klik hebt met de mensen die je tegenkomt en die je ontmoet, dan kan het eigenlijk bijna niet dat je daar goed zit. Mocht er geen klik zijn, mocht je ergens ingewijd worden. En dat je na een tijdje denkt, dit is het toch niet? Ik las dat je in een grote stad woont, dus er zijn vast ook een hoop andere lootjes. Dus dat komt wel goed. Maar ik denk dat het het belangrijkste is, net als het vorige bericht van Dennis, die zegt ook het maakt duidelijk waar mijn interesses liggen en waar niet. En dat is denk ik ook dat je eerst een gesprek moet aangaan met iemand en dan kan je kijken van ligt hier een klik of niet. Laat het balletje maar rollen. En wat de obediëties betreft, ja, neem contact met ze op, ga in gesprek. Dan kom je er vanzelf achter. Want de podcast is leuk, boeken zijn leuk, maar het gaat natuurlijk om echte mensen waar je contact mee kan maken. Dat waren de berichtjes van u. Als je contact met hen wil opnemen, kan dat via Facebook en Instagram. Maar je kan natuurlijk ook een mailtje sturen naar de vrijmetelaarspodcast.gmail.com. En dan als laatste nog de locaties waarvoor het eerst geluisterd is naar de Vrijmetelaarspodcast, dus nieuwe locaties. De eerste locatie is meteen een eindweg, dat is Brandon, in Florida, dat ligt ten oosten van Tampa, in de Tampa Bay area. Tweede ziet dichterbij, dat is Brakel in Vlaanderen. Dat ligt ergens onder Stottigem en Oudenaarden. De derde locatie waar het voor het eerst geluisterd is naar de Vrijmaedstelaarspodcast is Slagharen in Overijssel. Dat ligt tussen Hardenberg en Overveen. En de laatste locatie is Vesoul in Frankrijk. Dat ligt eigenlijk ergens langs de snelweg van Nancy naar Dijon. Dus misschien dat iemand vanuit de snelweg wel iets heeft gedownload en tot die net langs dat plaatsje ree. En dan zou ik iedereen heel veel plezier willen wensen met de aflevering. Welkom, heren. Jan, ik heb je als eerste voorgesteld. Dan ga ik ook de vraag der vragen als eerste aan jou stellen. Kan je aan de luisteraars vertellen hoe jij ooit destijds met de vrijmetsarij in aanraking bent gekomen?

Jan: 6:22

Ja, dat kan ik zeker. Ik ben als jongeman heb ik me verdiept in bijna alle wereldreligies. Omdat ik, waar ik ook kwam in het buitenland of in Nederland, in een kerk of in een geloofgemeenschap eigenlijk ook al de verbinding zag in een groter spiritueel verbonden zijn, zo moet ik het eigenlijk noemen. Maar wat me tegenstond in bijna alle geloven, is dat er op een bepaald moment regels kwamen die anderen dan weer buitensluiten. Dus je moest dingen erkennen waardoor je anders bent dan anderen. En daar heb ik heel lang mee geworsteld. Ik heb ook met mijn vrouw samen kerken bezocht en dacht ik juist toch niet sluiten bij buiten. En ik zie juist die verbinding. En toen kwam de gameij op mijn pad. Ook daarom heb ik heel veel op gelezen. Ik wist inmiddels concretiek heel veel van het Boeddhisme, Hindoeïsme, de Kabbalah, de gnostic enzovoort. En ik dacht, nadat ik daar heel lang en heel rustig en best over las. Dit komen zijn waar ik mijn plek vind, en kend ik hem niet voor mezelf, dan vind ik in ieder geval mensen die net zo denken als ik. Want dat laat het wel naar mij toe zien dat dat het is. Waarbij ik ook nog wel behoorlijk wat geheimzinnig over mening. Want ik dacht, wat als die verhalen toch waar zijn, ook illuminatie en werelorde, want ik kende geen kleine. Zoals voor mij een best gesprongende diepe. En zo ben ik hier naar wat elke avonden staat. En ja, daar zag ik meteen het type mens met een enorme aansprak, de manier van werken een enorm aansprak. En dat de diversiteit eigenlijk werd gekoesterd. En dat we zochten naar dat onze bond. En toen dacht ik, nou, dit kan wel eens zijn. Ja, inmiddels bijna 20 jaar helemaal op mijn plek.

Sander: 8:17

En ging je met enige reservers naar zo'n eerste open dag? Of dacht je van nou, we gaan het gewoon zien, omdat je al aangaf: je kent geen Vremetschlaren en je weet natuurlijk niet of het niet stiekem geiten, het bloeddrinkende illumatie zijn, of dacht je echt van we gaan het gewoon zien, hoe komen we er wel achter?

Jan: 8:36

Ja, dat bloeddrinken had ik niet zo op de eerste avond meteen verwacht. Ik dacht, maar misschien zit dat er nog ergens achter. En dat je dan niet weet waar jij begon bent. Maar dat viel meteen, ik vond het eigenlijk wel best spannend, want ik kende daar dus ook niemand en ik kende de organisatie niet. Dus ik stapte daar naar binnen, maar eigenlijk meteen al met een aantal nie broeders een heel mooi contact. En wat ik ook verrassend vond, de losje waar ik toen instap, dat was eigenlijk al redelijk divers qua leeftijdsstructuur. Ik was toen in het begin 30'er. Maar er waren van mensen die net iets ouder dan mij waren. Ik was wel een van de jongste toen. Inmiddels is mijn mannen van toren nog veel jonger gemiddeld. Maar er waren ook 40, 7, 70's, 70'ers en 80'ers. En dat vond ik meteen ook wel super interessant, ook vanuit die leeftijdsidee. Om daar van elkaar te kunnen leren. Omdat ook de generaties natuurlijk al heel veel verschillen met zich leven.

Sander: 9:36

Ja, super divers. En Arie, hoe ging dat bij jou? Is dat een soort gelijk verhaal of is het juist heel iets anders?

Arie: 9:46

Nou, verrassend genoeg is het een vergelijkbaar verhaal. Ik was al tijdens middelbare school, maar ook in mijn studiejaren erg bezig met spiritualiteit. En ook kennis gemaakt met verschillende religies, wereldreligies. Ik kwam van in aanraking met transcendente meditatie. En ja, ik had behoefte om op dat vlak met meer mensen te kunnen spiegelen en om daarover te kunnen praten. En mijn oom was en is nog steeds lid van een logis in Rotterdam en die heeft mij op het spoor gezet. En zo is het eerst contact al gelegd. Ik denk, misschien wel 45 jaar geleden of zo. En toen sprak ik met een broeder en die begon me allemaal uit te leggen wat er allemaal moest in Hloge. En dat je moest komen en je moest studeren en je moest van alles. Dus toen dacht ik van ja, nou laat ik dat maar niet doen. Je laat maar zitten. Laat maar zitten. Maar er ging er nog een periode overheen van afstudeerde trouw, kindertjes krijgen, pruizen. En toen op een gegeven moment was ik zo'n jaar of 32. En toen zag ik een advertentie in de krant voor een voorrichtingsavond van een Loisje. Dat was in Engels, dat was Loosje de troffel, dat zijn moeder Lois. En dan ben ik heen gegaan, en ik zie nog een broer staan die mij ontving. Hij deed de deur open en hij zei: Je bent je welkom. En dat was het moment dat ik wist van ja, dit is waar ik moet zijn. Je hebt van het moment dat je overal moet nadenken, maar soms een beetje ten één keer. Ja, wat fijn.

Sander: 11:36

Zo is het wel gegaan. Ja, en nu ben je lid van een losje in Eindhoven, neem ik aan. In Eindhoven, daar gaan we even vooruitspoelen. Want dan spoelen we inderdaad naar misschien een halfjaartje, een jaartje geleden. Want ik weet in Eindhoven zitten behoorlijk wat losjes, zitten mannenloosjes, gemengd losje, weefsters volgens mij zelfs. En toch kwam er op een moment, denk ik, en Jan, die vraag komt op een gegeven moment ook jouw kant op, dus ik kan je alvast voorbereiden, maar ik stel hem eerst aan Arie. Op een gegeven moment kwam dat moment dat jullie dachten, we missen nog een Engelstalige losje op alle losjes die we hier al hebben. Kan je uitleggen hoe dat vonkje ontbrandde bij jullie?

Arie: 12:20

Toen ik bij derde licht kwam, heb ik flink aantal jaar in bestuur gezeten. En ik was op een gegeven moment voorzittermeester, en we kregen al regelmatig vragen van belangstellenden, Engelstalige belangstellenden. Ik zoek zoiets als een vrijmatelaarsloge, kan ik bij jullie lid worden. En dat was altijd het verhaal: ja, dat kan wel, maar wij werken in het Nederlands. En dat was dan meteen aanleiding om voor de Bankstellingen om af te haken. To konden niet aan die vraag voldoen om ook heel stadig met iemand te kunnen werken. Toen dat nu twee jaar geleden al drie keer achter elkaar gebeurde en ook nog een buitenlandse broeder aanklopte, toen dacht ik op een gegeven moment van ja, jongens, dit kan zo niet blijven. De maat is vol. Ja, hier moeten we iets gaan doen. Ik heb dat toen ingebracht in het overleg wat we met Eindhoven Meesters. En daar werd laaiend enthousiast gereageerd op het idee om van ja, moeten we niet eens een Engelstalige looitje gaan beginnen.

Sander: 13:43

Ik weet het antwoord wel een beetje, maar ik stel toch de vraag voor de luisteraars: waar komen die Engelstalige mensen in Eindhoven allemaal vandaan dan? Ik bedoel, is dat typisch Eindhoven? Of ik zit in den bos, ik zit maar een half uurtje bij vandaan. We hebben er hier wat minder last van, om het maar even zo te zeggen. Ze zijn allemaal, met een enkele uitzondering wonen ze in de regio Eindhoven. Ja, en het zijn dan voornamelijk expats, neem ik aan. Of is dat tekort door de bocht?

Arie: 14:12

Dat zijn allemaal experts. En we hebben nog een paar kandidaten en als ik die erbij reken, dan zitten we geloof ik op tien of elf nationaliteit.

Sander: 14:24

Zo, lekker. Ik schakel even terug naar Jan. Die heeft er even over na kunnen denken, maar waarschijnlijk wist hij het al wel. Nou ja, Utrecht, natuurlijk ook wel een redelijk centrale plek in het land. Hoe is dat bij jullie zo gekomen? Dat jullie, ik weet niet wie er bij jullie aan de wieg staan van de losje die nog opgericht gaat worden, maar hoe is dat bij jullie zo gekomen?

Jan: 14:45

Ja, Utrecht is een beetje hetzelfde gebeurd. Wij gingen vanuit onze eigen losje. Al me gemaakt met leerlingen naar Rotterdam, waarin ik Engels zeg. En veel van de leden, van alles die werken deels, of geheel in het Engels. Daar ben ik ook één van. Ik ben ook best veel bezig.

Sander: 15:08

Je doet het gewoon in het normale werk, in het doen is profa's leven in het werk in de leven.

Jan: 15:16

En zo ben ik zelf ook wel eens als ik voor het werk in het buitenland was en gaan visiteren. En dan was ik daar en dan dacht ik, ja, maar die groepers die ik hier ontmoet heb, bijvoorbeeld in Schotland, die kan helemaal niet bij mij lang. Want die snapte niks van ja, die snapt wat we doen, omdat het lijkt aan wat zij doen, maar die snapt verder niets van onze taal. Tegelijkertijd kregen wij ook, soms ook gewone open avonden, mensen die al wat jaren in Nederland werkten. Met een bijvoorbeeld Aziatische achtergrond, die al echt aardig het Nederlands stonden. Dat was het niet gemakkelijk voelde om ze in het Nederlands te uit. Dus er was al een klein lampje. En toen hoorden we ook van Amsterdam International Lodge, dat niet zo goed ging. En toen hebben we eigenlijk de Utrechtse loris in het gebouw aan de Marina. Er zitten drie lordjes, Remonnen van Zoton, ook de active en de Stichtse Boedderschap. Die hebben eigenlijk kokken bij elkaar gestoken en die hebben gezegd, kunnen we dat niet iets onderzoeken of het onder ons moeders zijn, dat zouden dingen oppakken. En toen zijn we met een klein clubje van het liet, eigenlijk al een beetje toen ik erbij ben gekomen, waaronder ook van al deze losjes en voormalig voorzitten, meestal. En daar zijn we eigenlijk mee begonnen. En inmiddels zijn we, ja, zoveel zijn we het best wel gegaan. Dat wij ook zeiden: er is gewoon een markt. Er zijn echt mensen die zeer geïnteresseerd zijn in de Kreinlands Parijs. Wat ons trouwens wel gebouwd is, dat we eerder hadden gedaan aan Engelsen, aan schotten, aan Amerikanen. Maar dat zijn met name in ons geval ook Aziaten, Afrikanen, Zuid-Amerikanen, Turken. Maar niet per se die Engelsen als hun moedertaal.

Sander: 16:59

Nee, wat grappig. En kijk, in Eindhoven heb je, of nou eigenlijk in Veldhoven heb je natuurlijk de ASML. Daar komen denk ik heel veel experts vandaan. Is dat bij jullie ook zo dat er een bepaalde bedrijf of een bepaalde sector is die veel expats trekt?

Arie: 17:13

We hebben wel degelijk een behoorlijk aantal mensen die onzelf of via een pro link hebben met ASML. Het grappige is zo, dat ze werken dus niet allemaal bij ASML, maar het zijn wel allemaal techneuten.

Jan: 17:37

Wij zijn iets minder technisch ingewikkeld. Want je bedoelt, zultjes in de kandidatenlijst, dat het mensen zijn die hebben bijvoorbeeld iemand uit een land, ik moet niet persoonlijk worden denken, maar die is daar reguliert in gewijd, en die wil hier nu regulieren aan de slag. Dus die moeten we dan opnieuw. Maar die was al, een soort van broerder, maar nog niet regulierd. En we zien mensen die bijvoorbeeld al jaren in een omgeving, die zijn in de dienst-industrie werken, die gewoon Engelstalig werken in hun werk. En met hun partner die soms ook dat doet. Dan zijn ze beide niet Nederlandstalig. Maar Longe wel in Utrecht. Maar we hebben ook mensen die bijvoorbeeld met een partner ooit, bijvoorbeeld vanuit ontwikkelingshul, vanuit Afrika mee terug zijn gekomen naar Nederland en hier nu heel ander werk doen, maar toch heel graag bij die verwetsarij binnenkomen. En we niet per se techneuten in Utrecht.

Sander: 18:33

Oké, en in Eindhoven dus wel. Ik kan me voorstellen dat je dan met z'n allen bij elkaar komt, alle achtbare meesters van de Eindhovense losjes. Nou, is een markt voor een Engelstalig losje. Ja, die is er. Er is vraag naar. We krijgen mensen op de open dagen die helaas dan weer afhaken of naar een andere logje moeten. Dus we starten een logje. Nou, dat is natuurlijk één ding. Dat is denk ik het makkelijkste om dat te bedenken. Maar je moet natuurlijk denk ik ook zorgen ervoor dat je een identiteit hebt of dat je een soort visie hebt. Of want er staat nog niks. Dus dat is het mooie. Je kan alles ter plekke bedenken eigenlijk. Maar hoe werkt dat dan, Arie?

Arie: 19:10

Dat is een hele relevante vraag. Wat voor Loisje wil je zijn, wat wil je mensen bieden? Met de experts die hier komen, zijn natuurlijk veel die nog banden hebben met de thuisgrond in hun eigen land. De vrijmetselaar waarmee we de loodje opgericht hebben, dus de oprichters, die waren dus ook een stuk voor stuk allemaal al ingewijd, en ook meestal vrijmetselaar. We hebben tegen elkaar gezegd van wat we in eerste plaats willen bieden, is een soort thuis. Dat je weer je rustpunt kunt vinden in je eigen omgeving, waar je, laten we zeggen, je kunt bezighouden met het masoniek, gedachtegoed en alles wat ermee samenhangt. Dus het hoort een thuis bieden, dat had eigenlijk toen de overhand. En ik denk dat dat nog steeds het uitgangspunt is.

Sander: 20:08

Ja, dus in dat geval, als ik het zo hoor, is het niet dat jullie nu twintig inwijdingen moeten verwerken, maar dat jullie vooral overschrijvingen hebben.

Arie: 20:17

Ja, want we hadden toen, ik geloof, een stuk of zes broeders uit het buitenland en die hebben zich eerst geaffilieerd met de Eindhovense loges. Dat hebben we een beetje gespreid. En toen de loge eenmaal geconsecreerd was, toen hebben we ze allemaal moeten overschrijven, inclusief mijzelf natuurlijk.

Sander: 20:40

Voor de luisteraars die denken, Arie, wat zeg je nu? Geaffilieerd en geconsecreerd, zou je kunnen uitleggen wat dat inhoudt?

Arie: 20:49

Affiliëren betekent dat je als buitenlandse vrijmetselaar lid kunt worden van een Nederlandse loge. Zo simpel is dat. En consecratie, dat is het moment waarop de grootmeester en het overstuur van de orde van Vrijemetstaren, jou als loge de bevoegdheid geeft om te werken volgens de Nederlandse traditie. En mensen in te wijden.

Sander: 21:18

Ja, dus dan besta je echt. Dan bestaan je echt. Wat cool. En Jan, hoe ging dat proces bij jullie? Want jullie hadden natuurlijk, denk ik, een beetje een soort gelijk verhaal van nou, een logje, dat heeft zin om dat hier te starten. Maar wat voor los je? Welke werkwijze? Wat zijn jullie uitgangspunten? Hoe bedenk je?

Jan: 21:40

Wat we moeten gaan doen is ze werken via de methoden die wij hier in Nederland normaal gebruiken. Alleen dan vertaal ik in het Engels. Dus ze werken gewoon onder de Nederlandse methodiek, met dezelfde ritualen, maar dan in het Engels vertaal. En wij hebben wel echt zeven oprichtende mezens en een grote groep van 12 al. Dat zijn echt nu Nederlandse chimetelaars. Die spreken in Nederland, die zijn Nederlands. En wij krijgen nu een zestal broeders die we wel snel al nu al gaan, zodra we geconstructed zijn, zodra we ze opgericht zijn. En dat worden eigenlijk de eerste niet-Nederlands sprekende broeders in onze nieuwe loge. Maar het grap is, we breiden daar ons op voor alles eigenlijk al in het Engels te doen. En wat wij hopen, ook qua identiteit, is dat we en dat vond ik heel mooi, bij de concentratie van Aries stond een van de buitenlandse broeders in zijn logis stond op en die zei: I finally found a home away from home. En dat hopen wij ook te zijn. Dus we hebben nu het geluk dat we een heleboel mensen die in de wachtrijs stonden bij Amsterdam International Lodge, die logje namenslood enorm hardvoor groeid, het blijkt is dat het kan en dat het dus echt markt is. En die moesten twee jaar op een wachtlijst wachten, en die wonen allemaal in Utrecht. Die krijgen, dus zeker zijn, allemaal. En ik hoop altijd dat er broeders. Vuit het buitenland, die al broeders zijn, die al het meestal netzaar zijn, ook gewoon net waar zijn, ook bij onze logis nu kunnen aankloppen. Want dan denk ik dat we er zijn. Maar zo ver zijn er nog niet. En daar zal Arien ook mee klaar hebben. Er zijn wel een paar dingen die toch denk ik net iets anders zijn, al weet ik niet zeker. Maar ik noem het echt al, er zit bij ons een aantal echt ook bij, maar je gewoon niet weten of die tien jaar lang, vijf jaar lang nog in deze omgeving werken. Omdat ze misschien toch weer in een ander baan accepteren. Voor Nederlandse broeren zijn we eigenlijk altijd, dit verband ga je aan voor je leven. Natuurlijk verhuis je wel eens voor je net van Ari ook. En dan kan je best een andere stad ook lid worden. Maar wij gaan er eigenlijk nu al wel van uit dat de kans groter is dat onze Engelstalige broeren wat mobieler zullen zijn, relatief, vergeleken met de Nederlandse broeren, die echt meer gehecht is aan een stad en een plek.

Sander: 24:09

Ja, ze zullen wat meer structureel.

Jan: 24:12

Ja, dat weten we nog niet, maar dat nemen we eigenlijk wel mee. En daarbij dat het ook een hele belangrijke is. Daarbij zien we ook al dat onze Nederlandse cultuur is een van directheid en soms ook wel bodheid. Aan toe, zoals buitenwomers gezien, dat we daar iets anders mee om moeten gaan. Dat we ook zullen leren van andere culturen. Dus er is ook een diversiteit aan culturen, niet alleen als soortenpone en mannen, maar echt ook aan culturen. En daarin zal een logje zich ook gaan vormen, evolueren.

Sander: 24:48

Ja, het is een organisch geheel, natuurlijk. Het is niet dat je van tevoren zegt: zo doen we het en that's it. En je hebt je maar aan te voegen. De broeders maken de logje, maar ik kan me voorstellen dat je van tevoren wel een soort idee of een hoop hebt hoe dingen eruit zouden kunnen gaan zien.

Jan: 25:06

Ja, een hele leuke is, we zien natuurlijk heel veel dingen in de gebruikelijke ritualistiek. Maar ik merkte dat de broeders met wie wij nu deze nieuwe logje begonnen, ook een bijzonder interesse hadden in juist ook de winter en de zomer de andere equinoxen en ook de elementen in de natuur, die nog minder benadrukt soms worden in andere methodes. Dus daar willen we wel iets bijzonders mee gaan proberen te doen. Dus zo krijg je ook een beetje een eigen identiteit. En het komt eigenlijk doordat dat door meerdere broers eigenlijk wel weggenoemt. Nou, gaan we mee aan de slag.

Sander: 25:46

Ja, dat is leuk. Want Ar, merk je dat ook dat je nu broeders in de logje hebt, ook al zijn je nog maar een maand oud. Maar dat die zeggen. Oh, maar wij doen dit zo, is dit een idee? Of bij ons gaat het op deze manier. Kunnen we dat hier ook invoegen? Dat je ook een soort niet alleen een vertaald ritueel krijgt, maar dat je ook een mengel moest wordt van ieder zijn ideeën en ervaringen. Of wordt dat juist te rommelig?

Arie: 26:15

Nou, dat zie je wel degelijk. Een voorbeeld te noemen, op een gegeven moment moet je een constituutiebrief aan te vragen, moet je ook je kleuren opgeven van je loosje. Daar hebben we eindeloze discussies over gehad, hoe dat er dan uit moet zien. En een van de onze buitenlandse broeders, die heeft cordons en schootsuilen ontworpen, maar als je die legt naast de standaard lichtblauwe en witte schootsuilen, die toen gebruikelijk zijn in het Nederlands, de vlees later, dan springt dat er echt uit. Kun je onmiddellijk al zien dat we toch een beetje een andere cultuur hebben. En zo zijn er, maar daar moeten we er dus nog achter gaan komen, in de ritualen, ja, dat zijn wel de Nederlandse vertaalde ritualen. Ik moet nog zien hoe zich dat gaat ontwikkelen. Want ook daar verwacht ik niet dat het allemaal blijft zoals het in het begin was, maar dat we daar dus ook eigen variaties op gaan bedenken.

Sander: 27:37

Dus ook in jullie geval is het organische van de losje, is misschien juist de kracht van de losje. Dat denk ik wel voor alle groepen, losjes, ook bedrijven of wat dan ook, maar dat het continu aan verandering onderhevig is. Alleen misschien nu wat actiever, omdat je zoveel verschillende nationaliteiten samen in een club hebt zitten.

Arie: 27:57

Ja, zeker weten.

Jan: 28:00

Dat is ook nog wel leuk om te noemen. Wij waren met onze naam, en ook met die kleuren, de logo bezig. En toen zagen we eigenlijk meteen al dat Utre International Lodge afgekort, of acroniem uil in het Nederlandse. En zeiden, dan moet natuurlijk een aal dan in het logo. Dus dat hebben we ook gedaan. Wij zitten meteen ook weer symboliek in het logo. En de uil is zowel de dier van de wijs, maar ook een dier van de macht. En wat wij in de kleine met ze laten doen, is verschillende betekenissen aan verschillende symbolen geven. Het zit meteen al in ons logo. En hoe mooi dat we meteen het taallesje hebben, dat alle broeders die bij ons beginnen, meteen weten dat een ouw een uil is.

Sander: 28:46

Ja, dat is mooi. En dat zijn van die kleine Easter egg, zou je kunnen zeggen, van die kleine verrassingen van UIL, Utract International Lodge. Maar bij Soolstice hebben ze ook een klein Easter eggje, zie ik in het midden. Want jullie zijn jullie nummer is 314. Vertel maar, Arie. Ik vind het leuker als je het vertelt.

Arie: 29:10

Ja, dat was inderdaad een verrassing. Toen wij bezig waren met voorbereiding van voor de aanvraag Constituiebrief, toen hadden we dus al gehoord of de laatste geconstreerde loge was nummer 313. En wij worden nummer 314 waarschijnlijk. Dat bracht van alles teweeg bij onze broeders. En we hebben ook al een hele discussie gehad over onze naam. Ik had voorlopig gedaan als werknaam had ik Solstice ingebracht. Daar kun je allerlei verwijzingen naar zomer en wintersintje in bedenken. En meer of meer cirkelvormig gegaan, of de rondgang, langs de ecliptica van de aarde, nou ja, gaat ze maar door. Dus dat sprak enorm tot verbeelding van een heleboel broeders. Dus toen was er een van onze, toen nog kandidaat zelfs. Oh ja, maar dat is getal pie. Zo is het tegengeblood in onze emblemen. Dus dat is heel typisch voorbeeld van hoe dynamisch dat is. Het zijn toch technoten?

Sander: 30:38

Die komen met zoiets. Als je een losje vol met tuinmannen hebt, dan zal dat waarschijnlijk iets heel anders betekenen. Maar met techneuten, dat is heel mooi dat die daar het. Dus het Pi-Lo is ook. Ja, ik zit op jullie site, dus ik kijk nu op dit moment even naar het logo, is ook de kop van de passen, het garnierpunt, daar zit ook het Pi-tekentje in. Superleuk. Jan, het is misschien nog te vroeg omdat jullie nog niet helemaal opgericht zijn, maar hoe bewaak je, wat je gaf Laan, je hebt meer mensen uit Azië en meer mensen uit Afrika. Hoe bewaak je dat die verschillende groepen onderling wel gaan mengen en niet bijvoorbeeld allemaal hun eigen taal spreken? Hoe zorg je dat dat integreert met elkaar?

Jan: 31:23

Ja, ook dat we Nederlanders ongezien in het Nederlands gaat praten. Bijvoorbeeld zeker. De loris is gewoon: we spreken Engels. En dat kan voor iedereen gelden. Ik maak er ook niet zoveel zorgen dat er echt groepjes binnen een bepaalde cultuur al zullen ontstaan. Want zoals Arie ook zegt, het is zo'n divers. Dus we hebben nog niet er nog geen twee uit eenzelfde land. We waken ook echt wel. Nee, nee. En we waken ook echt al die moois Engels is de taal. En die spreek je met iedereen. Ik denk dat dat een belangrijke is. Wat ook heel mooi is, en dat moet je ook niet vergeten. Alle oprichtende broeders zijn ook. Op dit moment, het zijn al Nederlandse broeders, maar die komen ook uit vrij, zeker losjes uit mijn hoofd. En ook die brengen iets mee uit hun moederlords. En ook die zijn uniek. En ook die diversiteit zullen we bij elkaar moeten gaan brengen. Dus de talig is het Engels. Wat ons bijeenkomt en het bijeen brengt, is dat wat ons verbindt. En zo gaan we aan de slag werkend aan onszelf en werkend aan een mooie nieuwe logje. En hopelijk aan een mooiere wereld. Zo staan we er echt in. En wat ook wel echt grappig is om te zien, is dat we bij de broeders die dit nu beginnen, ook iets neerst van. We voelen ook meer om iets te gaan doen in het beste, in het buiten de logje. En hoe zich dan gaat, bezig gaat vertalen naar charity of projecten, we willen heel concreet dingen gaan oppakken en langjarig gaan steunen, zodat we ons ook verbinden meer moeten samen. Niet als een service club. Ook niet als een club die echt ergens, hoe zeg je dat te veel druk of naam op willen leggen. Maar het belang van deze broer is. En zoals deze dingen dus omhoog komen, nou daar is gewoon ruimte voor.

Sander: 33:21

En dan gaan we kijken waar het naartoe gaat. Ja, dat is ook cool. Ja, ik zit net te denken. Ik wil eigenlijk tegen je zeggen, je bent een nieuwe logje, of een losje in wording. Dus alles kan nog. Ja, aan de andere kant geldt het natuurlijk ook wel erg voor elke logje. Dat moet je je niet door laten weer houden. Maar ik denk, ik kan me voorstellen dat er een bepaalde vibe heerst bij alle broeders. Ja, het is nu natuurlijk echt schouders eronder om het allemaal voor elkaar te krijgen. Wat is het meeste werk, wil ik eigenlijk vragen. Waarvan dacht je Jan van, dat is een hoop werk?

Jan: 33:58

Ik heb nog niet vroeg gedaan, maar er zit heel veel werk in het oprichten van de organisatie.

Sander: 34:03

Meest het administratief of moet je attributen hebben?

Jan: 34:09

Na de notaris, de teksten, de ritualen te talen, het stellen van attributen. Een ambi-aangragen bij de Belastingdienst. En nu zitten we ons voorbereiden over de ritoal. Wat komt er allemaal aan? Wie speelt welke rol? Hoe gaan we dat allemaal doen? Maar ook ik noemde net al, een aantal van de broeders die bij ons lid gaan worden en worden ingereikt, die waren al heel ver in Amsterdam. Die hebben daar zelfs alle gesprekken al gevoerd. En toch doen we dat allemaal helemaal opnieuw. Met twee voorstellen mee, met een commissieonderzoek, met de Agwarme. En die gesprekken, die vragen ook tijd. Het vraag tijd. Maar ik heb nog niet één gedacht van, oh jee, dit is niet behandbaar.

Sander: 34:52

Want er zit ook energie op. Ja, dat kan ik me voorstellen. En Arie, wat hadden jullie in de oprichting als je nu terugkijkt naar het voortrect? Het waren de momenten dat je dacht van dit wordt heftig, helemaal niet, maar van dit kost echt wel tijd. Nou, het was wel even spannend.

Arie: 35:12

Toen dus uiteindelijk ongeveer een jaar geleden het goal beslissing genomen van we nou voldoende om er echt voor te gaan. En dan ga je dus in de eerste stap is dan het aanvragen van de constituiebrief. Daarvoor heb je zeven meester vrijmetal nodig die lid zijn van de Nederlandse orde. En wij hadden dus zes buitenlandse broeders die eerst geadfilieerd moesten worden. En dat was wel even een hoorde die we moesten nemen. Wat hebben we vorig jaar januari in gang gezet. Maar het Grootooster, dat was de echte harde deadline. In juni was er nog één broeder. Die had moeite om zijn Let of Good Standing te krijgen. Dat was de voorwaarde om te kunnen affiliëren. Dus hebben we nog helemaal in aarde moeten bewegen om dat voor elkaar te krijgen. En dus ook die broeder echt lid te maken van een van de eendhoogse losjes.

Sander: 36:19

Ja, want die letter van die moet je krijgen van zijn vorige losje dan. Ja, van zijn buitenlandse. Ten huidige eigenlijk op dat moment. Precies.

Jan: 36:30

Het had niet veel geschilder, Arie, of wij waren 314 geworden. Ja, toch gekunkt.

Sander: 36:38

Maar met een Kiesymbool aan de slag gegaan.

Arie: 36:41

Ja, hadden we nog even wat aan moeten. Maar gelukkig is dat allemaal goed gekomen. En achteraf denk ik, er werd er niet zo heel streng gekeken en gecontroleerd. Misschien, maar ja, dat wil ik achteraf nog wel eens van de grootste secretaris horen. Misschien was wel het echte eigenpunt, de dag van de consecratie. Maar dan nog, we hebben ervoor gezorgd dat dat bij de aanvraag van de constitutiebrief dat alles in orde was. En dus daarna, toen dat eenmaal het geval was uit het Groot Oosten, 21 juni, de zomerstolstitum. Ja, toen konden wij verder met gang naar de notaris en het krijgen van een bankrekening en al dat soort zaken. En anders de voorbereiding op de consecratie, plechtigheid zelf.

Sander: 37:34

Ja, dat lijkt me wel heel gaaf. Dat je echt, als alles oké is, dat je dat je 100% Go hebt, dat je dan je feestje mag gaan bedenken eigenlijk. Dat was het zeker. Er zijn echt mailpalen. Ja, dat kan ik me voorstellen. En Jan, ik heb helemaal geen idee. Hoe ver zitten jullie daarin? Is het bij jullie hebben jullie ook al een officiële Go of zijn er nog wat voor?

Jan: 37:59

We hebben op hetzelfde Groot-Oost, afgelop zomer de Go gekregen. En we zijn op 12 november statutair opgericht. Dus ik ben al wel voorzitter van de vereniging Utrecht International Lodge. En wij worden op 22 maart in Goud-Londen, dat wij zij. Dan krijgen wij de consecratie. En daar zijn we nu hard mee aan het oefenen. Dus alle broeders die luisteren, zijn we van harte wel uitgenodigd. En dat wordt net zo mooi als dat het in Eindhoven was. En in de gang daar naartoe, er is een hoop te regelen, maar ik moet zeggen dat ik binnen de groep waarmee wij nu werken, echt enorm word ondersteund. En we dragen elkaar daarin. Miedereen die doet wat hij kan, en waar ze talenten liggen en ook waar die kan bijdragen. Dus we dragen dit echt met z'n allen. Dat vind ik ook wel erg mooi om te zien.

Sander: 38:45

Ja, je werkt natuurlijk ook. Je gaf eraan naar een even groot feest toe als de oprichting van Solstice International Lodge. In korte tijd zijn er dus wel twee mooie feesten te vieren voor de Engelstalige en ook natuurlijk de Nederlandstalige broeders.

Jan: 39:02

Ik weet het. En dan is in september in Den Haag ook nog één jaar, er klopt er nog één.

Sander: 39:07

Ja, goed dat je dat zegt, want ik had al eigenlijk met jullie afgesproken, toen kwam ik ook achter later pas dat in Den Haag ook eentje in oprichting is, al is het iets later, maar toch wel dit jaar nog. Ik ga een beetje afronden. Arie, is er nog iets waarvan je zegt. Dit wil ik nog wel even kwijt, of dit hebben we gemist in het gesprek?

Arie: 39:29

Nee, ik denk dat de hoofdlijnen wel aan bod gekomen zijn. Het enthousiasme tussen de leden is zo groot dat op zich is het al een succes. Nog even los van alle stappen en consecratie, maar het samen zijn en daaraan werken, dat is een feest.

Sander: 39:54

Ja, dat kan ik me voorstellen dat je zoiet nieuws laat ontstaan. Ik kan me voorstellen dat het alleen maar. Energie geeft. Ja hoor. Jan, in jouw geval, heb jij nog iets waarvan je zegt. Dit moet ik nog even melden, of dit zijn we vergeten te bespreken?

Jan: 40:11

Het enige is wat bij ons nog wel van een groot aantal van de oprichtende meesters, is het ook een beetje naar gek gevoel. Want ik ga bijvoorbeeld met vier broeders van mijn losje en dan het vertoren, waar we ons helemaal zang voelen en op woensdag heel graag bijeenkomen, gaan we nu naar de donderdag. In hetzelfde gebouw. En zit ik in één keer met allemaal andere broeders in hetzelfde gebouw. En ik had 20 jaar met andere broeders gehad. En zijn nu ook allemaal aan het buitenlid worden bij onze moederlood in hetzelfde gebouw. Dus dat wordt gewoon. Dat wordt ook een beetje een beetje gek op zo. Maar de energie die erop zit, en dat hoop ik ook echt dat we een thuis kunnen zijn voor reizende broeders, die dus veel makkelijker in de toekomst kunnen aanhouden. En hetzelfde geldt naar ons, en dat zien we nu ook al, voor andere broeders die nu luisteren. Ik zou best af en toe in het Engels willen meedoen. En bijvoorbeeld, we zijn natuurlijk best dun in hoe we beginnen qua broeders. We beginnen niet met 30 man. Daar willen we ook in kijken. Dus kunnen broeders komen visiteren. Hoe vinden die het als het in het Engels is, al onze ritualen, maar ook voel je ook vrij om buitenliert te worden als je het water bij ons langs wil komen en bij wil daar.

Sander: 41:27

Ja, heel mooi. Dat is zeker. Er zijn éuwe thuisplek is al gecreëerd en een andere nieuwe thuisplek 22 maart wordt die gecreëerd voor een zowel Engelssprekende, maar natuurlijk ook Nederlandsprekende broeders. Heeren, ontzettend bedankt dat jullie aan de lijn wilden komen. Heel verstandig dat jullie hier niet naartoe gekomen zijn met deze weersomstandigheden. En ik vond het weer mega leerzaam en boeiend. Bedankt voor dit gesprek.

Jan: 41:54

Jij bedankt. En tot de volgende keer.

Sander: 42:06

Bedankt voor het luisteren naar deze aflevering van de Vrijmetselaars Podcast. Ik vind het leuk als je contact met me opneemt. Dit kan via Instagram of Facebook. Zoek in beide gevallen op Vrijmetselaars Podcast. En je kan me ook een mailtje sturen op vrijmetselaarspodcast.gmail.com. Vanaf aflevering 30 is er van elke aflevering een transcriptie beschikbaar. Deze transcriptie is te vinden op de website van de podcast. Luister je graag naar de Vrijmetelaars podcast en waardeer je de afleveringen dan kan je nu ook een voi geven. Dit kan via voor jepot.com en voor je pot is met de D van podcast. O klik op de support de show link onderaan de show notes. Tot de volgende aflevering.